Yaşadığımız günler ömrümüzde bir tortu bırakmaya başladığında, şiire ve türkülere sığınmak... İçimizdeki ışığı hayatın pusuna aldırmadan dışarı salmak, yeni sığınaklar bulmak için yüreğimizi yeni türkülere açmak. Eger yüreğini yeni türkülere açarsan, kanatlanır, uçar, gider. O artık sana ait değildir... Göğsünde yalnız izi kalmıştır... kalsın. Bırak yağmurda, güneşte ve buzda sınansın. Çünkü gözden uzaklarda olsan da sen bir aşkın içindesin. Bırak kışlasın dağ bayır, sen "bahar düşü'sün. "Korkarım Gideceksin", bir yağmur kuşu'dur. Ve siz... Yağmur Kuşu'"na kanat olan, onu uçmaya cesaretlendiren, yol arkadaslığı yapan dostlarım. Hani bir tünelden geçersiniz de, arkanızdan gelenlerin çoklugunu ayak seslerinden anlarsınız ve bu sesler size bir güven duygusu verir ya... Sonra tünelin ucuna geldiginizde "iyi ki yanımdaydınız" dercesine, onlara bütün sözlerin yerine geçen şükran dolu bir gülümseme gönderirsiniz ya... Sizleri aynı duygularla kucaklıyorum.